[RSL] caelum, i 2

     subs. n. 
     a sphaera quae terras ex alto ambiens caeruleo colore ostenditur — cielo [SIM axisf, polus1c] 
     b caeli habitus — clima [HYPER tempestasb SIM catastema, sidusc] 
      c opus fornicatum quod aedificiorum tecta sustentat, intus ampla spatia praebens — bóveda de un edificio [HOL aedificium]