[cuppa; copa; m. cupus, i; dem. cupula, ae] subs. f.
a uas uinarium seu frumentarium • recipiente para vino o grano: tonel, barril, cuba o tinaja [HYPER uas uinarium]
b ARQ aedificii funerarii genus mediam cupam in longum iacentem admonens, quod ipsam fossam operiebat et humilium gentium erat proprium; et in Hispania praesertim reperta sunt. Duo genera praebebat: cupa structilis, caementicia fabrica constructum; seu cupa solida, uno saxo constans • tipo de tumba parecida a medio tonel tumbado, que cubría el enterramiento mismo, y era propia de gente humilde; se han encontrado sobre todo en Hispania. Podía ser de dos tipos: cupa structilis, construida en mampostería; o cupa solida, formada de una sola pieza de piedra [HYPER aedificium funerarium SIM cupulab]