[RSL] deus, i

   [f. dea, ae] subs. m.  
     numinis genus potentissimum — divinidad en el más alto grado [HYPER numen HYP animalismos deus, →deus agri, →deus domesticus, →deus Sabinus, →deus uenti, dii Ambrosiales, →nymphaa HYP NOMEN →Apollo, →Bacchus2, Bellona, →Ceres, Circe, Cora2, Corniscae, Cotytto, Cupido, →Cybelea, →Diana, →Dirae, Fabulinus, Gratiae, Harmonia, Herculesa, Ianusb, →Iuno, →Iuppitera, Libitina, →Mars, Mercurius1a, Mithras, →Musaa, Nereus, Nymphaa, Palatua, Peranna, Peta, Phoebea, →Pluto, Pomona, Pollentiaa, Potina, →Proserpina, Puta, Romulusb, Tellus, Uranus, Venusa, →Vesta, Victa, Victa Potua, Victoria, Vulturnusb SIM diuusa, Superi] 
     [LLHL] deus animalis.  is deus qui ab homine animante prouenit, ut sunt dii Penates et Viales — dios que antes fuera un ser provisto de anima o humano, como son los Penates o los dioses que presiden los caminos 
     deus agri.  deus qui agro praeest — dios del campo [HYPER deus HYP Occator, Terminus] 
     deus domesticus.  deus qui domui praeest — dios de la casa [HYPER deus HYP Lar, Manes, Penates] 
     deus Sabinus.  deus Sabinorum peculiaris — dios de los sabinos [HYPER deus HYP NOMEN Sancus] 
     deus uenti.  deus qui uento praeest — dios del viento [HYPER deus HYP Aquilo, Boreasa] 
     pl. dii Ambrosiales.  dei qui ambrosiam praestant — dioses que presentan la ambrosía [HYPER deus]