subs. m. FORMA abigeatus, us; f. abactio, onis Hier In Ier 1.5.15. ETYM abigere. DROM abigeatus > cast. abigeato. [FREQ minima 6indicia 0,36/d.c.m. 79 Plin Nat] uocabulum doctum pro abigeatus fuit, scriptis litterariis argumentando maxime aptum, usibus mediis, et prosa et uersu; saeculis ec. inuenitur.
| Variatio | indicia | p/d.c.m. subc. | |
| operum | argumentalis | 4 | 0,56 |
| exponens | 1 | 0,34 | |
| narratiua | 1 | 0,19 | |
| diachronica | i-ii ec. | 3 | 0,78 |
| iii-iv ec. | 3 | 0,32 | |
| diaphasica | docta | 1 | 0,48 |
| media | 5 | 0,36 | |
| diastratica | litteraria | 5 | 0,36 |
| technica | 1 | 0,36 | |
| modus | prosa | 3 | 0,21 |
| uersu | 3 | 1,5 |
¶ pecorum furtum - pillaje de ganado o abigeato [HYPER furtum] 100 Plin Paneg 8.24. Quam dissimilis nuper alterius principis transitus! si tamen transitus ille, non populatio fuit, cum abactus hospitum exerceret. 414-415 Hier In Ier 1.5.15. describit ... interfectionem ... multorum, abactionem pecorum, subuersionem urbium atque murorum. → Dig 47.14.2. Abigeatus crimen publici iudicii non est, quia furtum magis est. sed quia plerumque abigei et ferro utuntur, si deprehendentur, ideo grauiter et puniri eorum admissum solet. 47.14.3pr. Oues pro numero abactarum aut furem aut abigeum faciunt. quidam decem oues gregem esse putauerunt: porcos etiam quinque uel quattuor abactos, equum bouem uel unum abigeatus crimen facere.
RSL : abactus, us
Linguae Latinae Historicum Lexicon 