[RSL] uerb. tr. ETYM acerbus. DLAT acerbatio. [FREQ minima 12indicia0,9/d.c.m. 29-19 Verg] uocabulum scriptis litterariis narrando argumentando aptum, numquam technicis; usibus doctis mediisque, et prosa et uersu docto (heroico carmine).
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
3
0,9
narratiua
9
1,8
diachronica
I aec.
1
0,4
I-II ec.
4
1,1
III-V ec.
7
1,4
diaphasica
docta
5
2,4
media
8
0,72
diastratica
litteraria
12
1,2
modus
prosa
7
0,7
uersu
5
2,8
¶in peius mutare — amargar aún más o empeorar, volver más desagradable o doloroso [HYPERmutareaSIMcoacerbare] 29-19 Verg Aen 11.407. cum se pauidum contra mea iurgia fingit, artificis scelus, et formidine crimen acerbat. 90-90 Stat Theb 9.302. acerbat uulnera dictis. 395-397 Claud Rap Pros 2.208. Stimulat communis in arma uirginitas crimenque feri raptoris acerbat. → Gloss 2.267.22. δεινοποιῶ 'exacerbare'. 2.399.12. παροξύνω 'irritare'. 2.474.43. χαλεπαίνω 'dure uel aspere agi'.