Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] acerbare

[RSL] 
uerb. tr. ETYM acerbus. DLAT acerbatio (→acerbitas), coacerbare, exacerbare, obacerbare. [FREQ minima 12indicia 0,9/d.c.m. 29-19 Verg] uocabulum scriptis litterariis narrando argumentando aptum, numquam technicis; usibus doctis mediisque, et prosa et uersu docto (heroico carmine).
Variatioindiciap/d.c.m. subc.
operumargumentalis30,9
narratiua91,8
diachronicaI aec. 10,4
I-II ec.41,1
III-V ec.71,4
diaphasicadocta52,4
media80,72
diastraticalitteraria121,2
modusprosa70,7
uersu52,8
   ¶ in peius mutare — amargar aún más o empeorar, volver más desagradable o doloroso [HYPER exacerbarec SIM coacerbare] 29-19 Verg Aen 11.407. cum se pauidum contra mea iurgia fingit, artificis scelus, et formidine crimen acerbat. 90-90 Stat Theb 9.302. acerbat uulnera dictis. 395-397 Claud Rap Pros 2.208. Stimulat communis in arma uirginitas crimenque feri raptoris acerbat. → Gloss 2.267.22. δεινοποιῶ 'exacerbare'. 2.399.12. παροξύνω 'irritare'. 2.474.43. χαλεπαίνω 'dure uel aspere agi'. 

Ad portam Latinam ...