[RSL] uerb. intr. FORMA aciscere. ETYMacere Caper Orth 92.1. Sordet acet ... haec perfecta sunt; at inceptiua sordescit acescit. Iohannis Macr 606. aceo aces acui, unde inchoatiuum acesco. DROM coacescere, exacescere, peracescere. [FREQ humilis 36indicia3/d.c.m. 20 Hor] uocabulum scriptis technicis ad medicinam et agri culturam pertinentibus aptum, necnon scriptis litterariis, usibus doctis, a dramaticis absens; inde a saec. I aec. iugiter apparet, a saec. III ec. minus usitatum est.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
1
0,3
exponens
29
12
lyrica
1
4,5
narratiua
4
0,8
satirica
1
5,2
diachronica
I aec.
1
0,4
I-II ec.
23
6,1
III-V ec.
12
2,4
diaphasica
docta
4
1,9
media
32
3,3
diastratica
litteraria
7
0,7
technica
29
12
modus
prosa
34
3,4
uersu
2
1,1
acere procedente statum assecutum indicante, acescere ut inchoatiuum inuenitur, tamquam si corrumpendi et liquidum fructumue uel etiam hominis uentrem acidum faciendi actio uideretur esse processus cuius finis nemini interesset, quasi alimenta, cum processus initus iam esset, iam inutilia essent et magis de leniendo uentre laeso cogitandum — volverse ácido, agriarse o avinagrarse [HYPERmutarebSIMacerbare, acetarea, acetascere, acidare, coacescere, exacescere, exacuerebDOM uinum, mustum; poma; stomachi aciditas stomachus, fumare] 20 Hor Epist 1.2.54. sincerum est nisi uas, quodcumque infundis acescit. 30 Cels 1.8.4. Cui uero cibus acescit, is ante eum bibere aquam egelidam debet et uomere. 50-60 Calp 3.52. te sine, uae misero, ... acescunt uina bibenti. 100-199 Philum 2.127. Poma igitur dulcia uentositatem generant et ex insufione sua facile acescunt. 350 Sol 1.55. Contactae his fruges non germinabunt, acescent musta, morientur herbae. 420 Cael Aur Acut 1.156. poma quoque suci maligni ac facile acescentis esse noscuntur. → Gloss 5.490.14. amaresco. 2.13.35. ὀξίζει. eius sensus minime mutat, quamuis semantizatus inueniri potest 197 Tert Apol 39.15. Tot tribubus et curiis et decuriis ructantibus acescit aer.
Linguae Latinae Historicum Lexicon 