[LLHL] acia, ae

[RSL] 
   subs. f.  FORMA aku-jā 'ad acuculam pertinens' < acus < AC-.  DROM it. accia, rum. aţa.  [FREQ minima 9indicia 0,76/d.c.m. 200-100 Titin] uocabulum scriptis technicis aptum, item nonnullis litterariis usu quotidiano, ergo a uulgo cognitum; ad domesticos usus fortasse pertinuit; omnibus temporibus inuenitur. 

Variatio		indicia	p/d.c.m. subc.
	dramatica	1	2,2
	exponens	7	2,3
	narratiua	1	0,19
diachronica	III-II aec.	1	2,5
	I-II ec.	2	0,52
	III-V ec.	6	0,64
diaphasica	media	7	0,5
	quotidiana	2	3,5
diastratica	litteraria	2	0,15
	technica	7	2,5
modus	prosa	8	0,55
	uersu	1	0,52

   ¶ sutorium filum — hilo de coser, hebra o cordón [HYPER lineaa] 200-100 Titin 5. Reliqui acus aciasque ero atque erae nostrae. 30 Cels 5.26.23c. fibula optima est ex acia molli non nimis torta, quo mitius corpori insidat. 395-415 Marcell 1.44. adractylidos herbae ... ramum uel florem acia ligatum et capiti circumdatum dolori eius mederi constat. 
   postea, medicae arti primo coniunctum est 395-415 Marcell 2.20. Herba uel hedera in capite statuae cuiuslibet nasci solet; ea si in panno rufo acia rufa uel lino rufo ligata capiti uel temporibus alligetur, mirum remedium emicranio uel eterograniis praestabit.
   postea magicis 430 Damig Lapid 53.2. Hic lapis artis magicae et maleficae absolutionem facit alligatus in collo cum acia multis coloribus insertus. 
   paroemia ab acia et acu.x1  a principio ad finem uel minutatim percontatum — de cabo a rabo o con todo lujo de detalles [DOM narrare] 60 Petron 76.11. Hic mihi dixit etiam ea, quae oblitus eram; ab acia et acu mi omnia exposuit; intestinas meas nouerat.