fabricando fit faber

[LLHL] acuminatus, a, um

[RSL] 
   adi.  FORMA acūminatus.  ETYM acumen.  DLAT acuminare.  [FREQ minima 6^indicia 0,36^/d.c.m. 79 Plin Nat] uocabulum scriptis technicis ad historiam naturalem pertinentibus aptum, necnon litterariis exponendo argumentando narrando conueniens, usibus mediis, saepius prosa quam uersu; tantum era communi inuenitur.

Variatio		indicia	p^{/d.c.m. subc.}
operum	argumentalis	2	0,28
	exponens	3	1
	narratiua	1	0,19
diachronica	I-II ec.	3	0,78
	III-V ec.	3	0,32
diaphasica	media	6	0,43
diastratica	litteraria	3	0,22
	technica	3	1,1
modus	prosa	5	0,34
	uersu	1	0,52

   ¶ a in acumen conclusus sicut insectorum aculeus — terminado en punta [REL ^→acutus^1a1] 79 Plin Nat 11.3. culicis telum ... reciproca generauit arte, ut fodiendo acuminatum pariter sorbendoque fistulosum esset. 18.347. lunae cornu ... acuminatum. 286-337 Lact Opif 10.15. haec ad hominem solum pertinent, aut ad aues, in quibus acuminata et uibrata certis motibus lingua, innumerabiles cantuum flexiones, et sonorum uarios modos exprimit. 405 Prud Perist 5.259. Fragmenta testarum iubet hyrta inpolitis angulis, acuminata, informia, tergo iacentis sternerent. → Gloss 4.6.16. acutum acuminatum. 
   b supereminens siue sublime — sobresaliente o excelso [REL ^→sublimis^c] 369 Auson Grat 70. ista omnia, quae punctis quibusdam acuminata signaui. ! fortasse ad acuminare refert^TLL.