[LLHL] acutus, i 2

[RSL] 
   subs. m.  ETYM ab acutus1, immo a proximitate certorum instrumentorum sicut clauus uel clauellusa4. 

   ¶ a clauus — clavo [HYPER ferramentum SIM →clauusa] → Gloss 3.313.23. acutus ἧλος 'clauus'. Ducange. Acutus, clauus aut gomphus. 
   pl. b calcaria — espuelas [HYPER ornamentum equi SIM →calcar] → Gloss 5.11.11. calcaria sunt acuti qui in calce hominis ligantur. 
   acutus cyprinus. [Forma cuprinus clauus] clauus aere factus — clavo de bronce [HYPER clauusa] 380-430 Pallad 3.15.18. terebratae radici palum de buxo inprimunt uel cuprinum clauum uel ferreum. 390 Veg Mulom . radiculam ... in pectore animalis hac aegritudine laborantis eatenus pones, ut acuto cyprino circines locum.