[RSL] subs. f. FORMA astipulatio Isid Diff append.162.; m. adstipulatus, us Plin Nat 7.152. ETYM adstipulari. [FREQ humilis 13indicia1/d.c.m. 79 Plin Nat] uocabulum paucis auctoribus carum, saec. I ec. timide apparente, IV usitatius; scriptis litterariis narrando argumentando aptum, prosa semper, usibus mediis; aliquotiens technicis ad naturalem historiam pertinentibus inuenitur.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
3
0,61
exponens
1
0,36
narratiua
9
1,9
diachronica
I-II ec.
2
0,52
III-V ec.
11
1,6
diaphasica
media
13
1,2
diastratica
litteraria
11
1
technica
2
0,75
modus
prosa
13
1,1
¶secunda uel fauorabilis opinio — opinión favorable o acuerdo [HYPERconsensusa] 79 Plin Nat 29.11. uidebamus senes consulares usque in ostentationem rigentes, qua de re exstat etiam Annaei Senecae adstipulatio. 7.152. Consecratus est uiuus sentiensque eiusdem oraculi iussu et Iouis deorum summi adstipulatu Eutymus pycta. 375 Symm Epist 7.86. ornatissimo Eusebio adstipulatio mea deesse non debuit. → Gloss 4.203.32. Adstipulatio professio. 4.203.33. adstipulationes adsponsione. 5.169.19. Aspiculatione adsensione. 5.338.1. adfirmatio. IUS (→stipulatio) antiquis indiciis deficientibus, hominem tamen quendam adstipulatorem esse potuisse cogitatur — el hecho de ser adstipulator → Isid Diff append.162. astipulatio eiusdem pecuniae, ut uel alter repetere possit.