[LLHL] aegithus, i

[RSL] 
   subs. m.  FORMA b aegittallos Ps Dosith Mon 188. aegittallos paruus (parrus?).  ETYM αἴγιθος; a uocabuli Graeci αἰγυπιός uerisimilis uitiatio (Falco tinnunculus)Capponi. [FREQ minima 3indicium 0,19/d.c.m. apud 79 Plin Nat] 
   ¶ a accipitris fortasse genus faustum omen nuptiis pecudibusque praebentis; qui claudicabat siquidem non siliebat1 — cierta ave rapaz de buen augurio para bodas y ganado [HYPER accipitera] [HYPER ales auguralis] 79 Plin Nat 10.21. Accipitrum genera sedecim inuenimus, ex his aegithum, claudum altero pede, prosperrimi augurii nuptialibus negotiis et pecuariae rei. → 1 Plinius in hoc dormitauisse uidetur, quod perrarum auibus rapacibus esset sed eis quae in b expinguntur proprium uidetur. 
   b (Acanthis cannabina siue Parus caeruleus) passeris genus, sedem in rubetis habens; qui asini inimica erat quia is rubeta perfricans nidos illius uastabat, quod aegithus istius uultum rostro feriens uindicabat — paro o pardillo [HYPER auis] 79 Plin Nat 10.204. aegithus auis minima cum asino inimicus est; spinetis enim se scabendi causa atterens nidos eius dissipat, quod adeo pauet, ut uoce omnino rudentis audita oua eiciat, pulli ipsi metu cadant; igitur aduolans ulcera eius rostro excauat.