[RSL] subs. n. FORMA anadēma. ETYM ἀνάδημα. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ mulieris capitis ornamentum quoddam — cierto adorno de la cabeza de la mujer [HYPER canentas] 70 Lucr 4.1129. et bene parta patrum fiunt anademata, mitrae. → Dig 34.2.26. ornamentorum esse constat, quibus uti mulieres uenustatis et ornatus causa coeperunt, neque referre, si quaedam eorum alium quoque usum praebeant, sicuti mitrae et anademata.