[RSL] subs. f. ETYM ἀναθυμίασις. [FREQ minima 3indicia 0,a9/d.c.m.] ¶ corporis humani exhalatio quae de stomacho ascendens in caput peruenit per ructus aliasque molestias — flato o gases de la digestión que suben a la cabeza en forma de eructos y otras molestias [HYPER exhalatiob1] 60 Petron 47.6. anathymiasis si in cerebrum it, et in toto corpore fluctum facit. 400 Theod Prisc Eup faen De querellis capitis. exhalatione inferiorum, quam anathymiasin appellamus. ... quibus ex anathymiasi caput fuerit inquietatum. → Gloss 2.64.49. exhalatio ἀναθυμίασις.