[RSL] loc. adu. FORMA aequanimo. [FREQ media 256indicia15/d.c.m. 254-184 Plaut] locutio scriptis litterariis omne genus apta, omnibus usibus, magis prosa quam uersu; inde ab initiis apparet usque ad Antiquitatis finem, in crepundiis saepius.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
112
15
dramatica
20
45
exponens
12
4
lyrica
1
3,5
narratiua
102
19
satirica
8
42
diachronica
III-II aec.
22
55
I aec.
97
35
I-II ec.
70
18
III-V ec.
22
55
diaphasica
docta
28
13
media
206
15
quotidiana
21
36
diastratica
litteraria
240
17
technica
15
5,4
modus
prosa
224
15
uersu
31
16
¶aequanimiter — con calma y paciencia, mesuradamente o con benevolencia [SIM→aequanimiterDOM ferre, pati] 254-184 Plaut Asin 375. quaeso, aequo animo patitor. 161 Ter Phorm 138. unum hoc scio, quod fors feret feremus aequo animo. 46-43 Publil 488. Omnes aequo animo parent, ubi digni imperant. 63-65 Sen Epist 30.4. Magna res est ... cum aduentat hora illa ineuitabilis, aequo animo abire. 398 Aug Serm 162C.3. Accepit aequo animo reprehendentem. → Gloss 2.12.5. Aequanimo προθύμως. 2.320.46. εὐψύχως.