[LLHL] anteuentulus, a, um

[RSL] 
   adi.  ETYM anteuenire.  [FREQ minima 2indicia 0,13/d.c.m.] 
   ¶ capillus qui per frontem cadit — cabello que cae sobre la frente [REL →propendulus] 125 Apul Flor 3.10. crines Apollinis praemulsis antiis et promulsis caproneis anteuentuli et propenduli. Met 9.30. discerptae comae semicanae sordentes inspersu cineris pleramque eius anteuentulae contegebant faciem.