[RSL] subs. m. FORMAn. aquale, is Char 1.118.k. quod uero patitur ac tenet aquam aquale. Gloss 3.368.47.; aqualium Char 1.118k. aqualium an potius aquarium dici debeat quaerit Plinius Secundus et putat ... aqualis aquarium dici.; aquarium? Char 1.118k. ETYMaqualis1'ad aquam pertinens' Varro Ling 5.119. ab aqua aqualis dictus. DLAT aqualiculus. [FREQ minima 7indicia0,42/d.c.m. 234-149 Cato] uocabulum scriptis litterariis exponendo argumentando, item dramaticis, aptum, usibus mediis et quotidianis, magis prosa quam uersu, omnibus temporibus; et technicis ad astronomiam pertinentibus inuenitur.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
2
0,31
dramatica
1
2,2
exponens
4
1,3
diachronica
III-II aec.
2
5
I aec.
2
0,72
I-II ec.
2
0,52
III-V ec.
1
0,11
diaphasica
media
6
0,44
quotidiana
1
1,7
diastratica
litteraria
5
0,38
technica
2
0,72
modus
prosa
6
0,43
uersu
1
0,5
¶auas aeneum ansibus carens, ubi aqua bibendi causa apponebatur — jarra para servir agua o cántaro [HYPERuasa] 234-149 Cato Orat 110. quotiens uidi trulleos nassiternas pertusos, aqualis matellas sine ansis. 201 Plaut Curc 312. datin isti sellam, ubi assidat, cito et aqualem cum aqua? 45 Varro Frg Non 53. item ex aere, ut urnulas, aquales, matulas, creteras. 182. cum ... in aquali aqua adlata esset. 180 Hyg Astr 2.29. effusio aquae cum aquali ipsa stellarum est XXX. → Varro Ling 5.119. Char 1.118k. quod uero patitur ac tenet aquam aquale. Paul Fest 329. Salinum in mensa pro aquali solitum esse poni ait cum patella, quia nihil aliud sit sal quam aqua. Gloss 3.368.47. aquale ὑδροχοεῖον. 3.324.57. ἐπίχυσις. bin fine Antiquitatiscanalis irrigando aptus — canal de riego o acequia [HYPER canalisa] 417 Serm Arian 5. qui paradisum uoluerit fabricare in locis desertis et abditis, primum incipit ... aquales distinguere. c MED hydrops — hidropesía [HYPERmorbusSIM→hydrops] → Gloss 2.462.24. ὕδρωψ intercus aqualis ueternum. 5.167.41. aqualis aqualiculus.
Linguae Latinae Historicum Lexicon 