[RSL] adi. ETYM arma, ferre. [FREQ humilis 27indicia2/d.c.m. 25 Ov] uocabulum doctum, omnino litteraria et ad poesin referens, praesertim scriptis narratoriis (uersui heroico) et dramaticis, usibus praecipue doctis, semper uersu; a saec. i aec. dimidiato ad saec. I ec. fines inuenitur, praeter Claudiani indicium trecentos annos tardatum.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
dramatica
3
6,6
exponens
4
1,4
lyrica
3
13
narratiua
17
3,5
diachronica
I aec.
3
1,2
I-II ec.
23
6
III-V ec.
1
0,15
diaphasica
docta
25
12
media
2
0,18
diastratica
litteraria
27
2,5
modus
prosa
27
14
¶poetica potestas an arma gestare et bellicosus esse dissimilia sint non patitur, nam primum sine altero non datur; itaque ad eum qui arma portaret seu bellicosus esst pertinuit — la licencia poética no permite distinguir entre el hecho de portar armas y ser belicoso, pues, ¿qué sería lo uno sin lo otro? Así, calificó al portador de armas, guerrero o belicoso [REL→bellicosusDOMdea praesertim bellicosa armisque praedita Minerua] 25 Ov Am 2.6.35. armiferae cornix inuisa Mineruae. 45-95 Stat Silu 1.2.96. comes ille piusque signifer armiferos poterat memorare labores. 63-65 Sen Phaedr 909. est prorsus iste gentis armiferae furor, odisse Veneris foedera. 80-90 Stat Theb 6.831. sic otia Martis degere et armiferas laxare adsueuerat iras. 394-404 Claud Stil 1.324. Dircaeis qualis in aruis ... armifer et uiridi floreret milite sulcus. item ad casum cui Iason et Medea interfuerant remisit, quo draconis dentes in milites mutati sunt — se relacionó también este adjetivo con el caso especial del mito de Jasón y Medea y de los soldados que nacieron de los dientes del dragón 63-65 Sen Med 468. armifero in aruo flammeum Aeetae pecus.