[RSL] adi. ETYM Etym ἄσκιος 'umbra carens'. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ qui minime obumbrat cum sol a caeli uertice radios emittit; quod meridionalis plagae proprium est — ascio o que no proyecta sombra al recibir los rayos del sol desde su cénit, fenómeno propio de la zona ecuatorial [REL →umbrosus] 79 Plin Nat 2.185. Onesicritus, dux eius, scripsit, quibus in locis Indiae umbrae non sint, septentrionem non conspici, et ea loca appellari ascia. → Ambr Hex 4.5.23. sunt qui per duos totius anni dies sine umbra fuerint in partibus meridianis, eo quod habentes super uerticem suum solem, undique per circuitum illuminentur, unde ἄσκιοι dicuntur Graece. Gloss 5.591.43. ascios exumbres.
Linguae Latinae Historicum Lexicon 