[RSL] subs. f. FORMA galērita; uolucris galerita. [FREQ minima 6indiciua0,36/d.c.m. 79 Plin] uocabulum scriptis technicis ad historiam naturalem medicinamque pertinentibus aptum.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
exponens
6
2
diachronica
I-II ec.
4
1
III-V ec.
2
0,21
diaphasica
media
6
0,43
diastratica
technica
6
2,2
modus
prosa
6
0,41
¶alauda; uires aduersus morbos intestinales, praesertim colonis, ei attributae sunt — alondra moñuda; se le atribuían propiedades terapeúticas contra las dolencias intestinales, especialmente del colon [HYPERauisSIM→alauda] 79 Plin Nat 11.121. paruae aui, quae, ab illo galerita appellata quondam, postea Gallico uocabulo etiam legioni nomen dederat alaudae. 30.62. coli uitium efficacissime sanatur aue galerita assa in cibo sumpta. 201 Ser 30. Colo sedando. cum colum, inuisum morbi genus, intima carpit, mande galeritam uolucrem quam nomine dicunt. 395-415 Marcell 28.50. Colo et omnibus intestinorum doloribus et tam hominibus quam iumentis ex hac re laborantibus efficacissime subuenit auis galerita, quae Gallice alauda dicitur. → Gloss 2.32.13. κορυδός 'alauda'.