[RSL]
subs. m. [FREQ minima 3indicia 0,18/d.c.m.]
¶ auspicium ab hastarum acuminibus tractum, ab eorum nitor et uisus uel terror hostibus inlatus, ita ut proelii euentum anticiparet — presagio de las puntas de lanza, según la impresión que produjeran su brillo y aspecto, o el terror que produjeran en el enemigo, y que indicaría el resultado de la batalla [HYPER auspiciuma] 44 Cic Diu 2.77. ex acuminibus quidem, quod totum auspicium militare est, iam M. Marcellus ille quinquiens consul totum omisit, idem imperator, idem augur optimus. 330 Arnob 2.67.3. Martium discrimen obeuntes spem proelii sumitis et ex acuminibus auspicatis. → 48 Bell Afr 47.6. Eadem nocte V legionis pilorum acumina sua sponte arserunt.