[RSL]
subs. FORMA bālans; Gloss 4.210.32. 4.313.7. belantes oues.; gen. pl. balantum et balantium Schol Bern Georg 1.270. Balantum, syncope pro ‘balantium’. ETYM balare. [FREQ minima 15indicia 0,9/d.c.m. 239-169 Enn] uocabulum scriptis litterariis exponendo narrando argumentando aptum, usibus praecipue doctis, numquam quotidianis; multo saepius uersu quam prosa; inde ab originibus apparet percurritque totam Antiquitatem.
| Variatio – | indicia | p/d.c.m. subc. | |
| operum | argumentalis | 3 | 0,45 |
| exponens | 5 | 1,7 | |
| narratiua | 8 | 1,4 | |
| diachronica | III-II aec. | 1 | 2,5 |
| I aec. | 5 | 1,7 | |
| I-II ec. | 2 | 0,5 | |
| III-V ec. | 8 | 0,88 | |
| diaphasica | docta | 9 | 4,2 |
| media | 7 | 0,49 | |
| diastratica | litteraria | 15 | 0,63 |
| technica | 1 | 0,36 | |
| modus | prosa | 7 | 0,49 |
| uersu | 9 | 4,6 |
¶ ouis — oveja [HYPER pecus SIM →ouisa] 239-169 Enn Ann 6.169. balantum pecudes quatit. 70 Lucr 6.1132. uenit ... pigris balantibus aegror. 37-29 Verg Georg 1.270. balantum ... gregem fluuio mersare salubri. 125 Apul Socr 5. uelut pastor ... balantium ... greges interuisat. 330 Iuvenc 3.141. pascua ... tondent centum balantes. 390-406 Vulg Tob 2.21. cum uocem balantis uir ... audisset. 430 Mart Cap 9.919. pulso ... luminis auro pandit septa balantum. → Gloss 4.210.32. balantes oues.
.