[RSL]
subs. f. FORMA bātioca; batiola Non p.545. Martyr Gramm 7.p167.9. Gloss 3.440.19., baciola Gloss 2.521.47.; uatiola Gloss 2.414.44.; pattioca, melius fortasse battioca Arnob 2.23. Gloss 6.132. Plaut Stich 694 cod. ETYM a forma dialectica Ionico-Attica mutuatum βατιάκη 'simpulum'. [FREQ minima 2indicia 0,13/d.c.m.]
¶ uas satis grande, forte potorium forte caerimoniale designauit; diuitum hominum uel opulentorum actuum propria erat —copa de gran tamaño, que podía ser utilizada para beber o con fines rituales; al parecer, era propia de ricos y de actos suntuosos [HYPER uas potorium] 200 Plaut Stich 694. quibus diuitiae domi sunt, scaphiis cantharis batiocis bibunt, at nos nostro Samiolo poterio. 330 Arn 2.23.2. quid arquata si sellula, ... batioca? → Gloss 2.569.19. battiola calix latus, non angustus. 5.8.7. patera argentea ad sacrificandum. Plaut Colax fr1.1. battiolam auream octo pondo habebam. Löwe 21. calix latus, non angustus. 2.496.31. ποτήριον φιαλοειδές. Marty p.167. batiola ποτήριον.