[RSL]
subs. n. FORMA Bergamum; Bergome; Βέργομον. ETYM Bergimus deus uerosimiliter. DLAT Bergomates. [FREQ minima 4indicia 0,24/d.c.m. 79 Plin] uocabulum scriptis technicis ad geographiam pertinentibus aptum.
¶ Italiae urbs — la ciudad de Bérgamo [HYPER NOMEN urbs HOL DIUISIO ITALIAE Regio XI MER HABITATOR Bergomates] 79 Plin Nat 3.124. Oromobiorum stirpis esse Comum atque Bergomum ... auctor est Cato. 284-305 Itin Anton Aug 127.10. a Foro Corneli Bergome ciuitas m. p. XXXIII. 333 Itin Burdig 558.5. ab Arelato ciuitas Bergamo mil. XIII. 350 Iust 20.5.8. Galli cum in Italiam uenissent sedibus Tuscos expulerunt et ... Bergomum ... condiderunt. Inscr Hd 3382 in Germania Sup. Quintus Luciliius Quinti filius Voturia Pudens Bergomi miles legionis XI.