Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] bisacutus, i 2

[RSL] 
   subs. m.  FORMA bisacūtus.  ETYM bisacutus1, a linguarum Romanicarum deriuatis retro tractum.  DROM bisacutusML > it. bicciacuto, fr. besaiguë > esp. bisagra, it. bisegolo.  
   ¶ telum uel armatura duplici acie praedita — arma de doble filo [HYPER armab]  

Ad portam Latinam ...