[RSL] subs. n. pl. FORMA Catadūpa. ETYM Κατάδουπα. DLAT Catadupi. [FREQ minima 3indicia 0,18/d.c.m.] ¶ Nili cataracta torrentissima, quam Cicero et posteri exemplum audiendi satietatis, eoque surditatis, obtulerunt — Catadupas, cataratas del río Nilo despeñadas y violentas, que Cicerón y sus posteriores adujeron como prueba de la saciedad en los oídos, y por tanto la incapacidad de oír, que produce un sonido intenso y repetido [HYPER NOMEN cataractaa HOL FLUUIUS Nilus MER HABITATOR FLUUII Catadupi] 54-52 Cic Rep 6.19. ubi Nilus ad illa, quae Catadupa nominantur, praecipitat ex altissimis montibus, ea gens, quae illum locum accolit, propter magnitudinem sonitus sensu audiendi caret. 384-440 Macr Somn 2.4.22. Nili Catadupa ab auribus incolarum amplitudinem fragoris excludit. incertum an pro subs. communi eo utatur uel abutatur 378-380 Ambr Hex 2.2.7. Nilus fluuiorum maximus, eo uidelicet loco ubi se ex altissimis montibus in catadupa illa praecipitat, magnitudine fragoris sui aures accolarum obstruit.