Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] causarius, a, um 1

[RSL] 
adi. ETYM causa. DLAT causarius2. [FREQ minima 8indicia 0,48/d.c.m. 40 Sen] uocabulum scriptis technicis ad medicinam pertinentibus aptum; et litterariis argumentando aptis quandoque inuenitur, usibus mediis, semper prosa; inde a saec. I ec. apparet.
Variatioindiciap/d.c.m. subc.
operumargumentalis30,45
exponens51,65
diachronicaI-II ec.41
III-V ec.40,44
diaphasicamedia80,56
diastraticalitteraria20,16
technica62,1
modusprosa80,56
   ¶ abl., gen. aeger — enfermo de [REL →aeger1 SIM →ualetudinarius1] 40 Sen Mar 11.4. quocumque se mouit, statim infirmitatis suae conscium, ... putre causarium. 79 Plin Nat 23.75. amurca ... causarios dentes extrahit. 25.61. Vetant dari ... causariis latere. 395-415 Marcell 8.237. ex eo quemlibet oculorum causarium ... inungues. 12.23. Papaueris sucum tritum cum lacte muliebri denti causario infundes. 

Ad portam Latinam ...