Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] codia, ae

[RSL] 
   subs. f.  FORMA cōdia; codya Cass Fel 62.6., m. codios Gloss 3.581.33., n. codion Gloss 3.544.43.  ETYM κώδεια.  DLAT diacodion a διὰ κωδειῶν.  [FREQ minima 2indicia 0,13/d.c.m.] 
   ¶ papaueris caput — cabeza de adormidera [SIM caliculusc2, papauer agreste, papaueris caliculus] 300-400 Ps Apul Herb 54. 400 Cass Fel 62.6. Codyas id est papaueris agrestis capitella. 420 Cael Aur Chron 4.54. ex papaueris caliculis, quos Graeci codias uocant. → Isid Orig 4.9.9. diacodion, quia ex codia, id est ex papauere fit. Gloss 3.581.33. codios agrius id est papauer agreste. 3.544.43. codion agrion: papauer agreste. 

Ad portam Latinam ...