[LLHL] coccyx, ygis

[RSL] 
   subs. m.  FORMA coccȳgis; pl. cocciges Oribas Syn 4.17.  ETYM a Graeco κόκκυξ 'cuculus' commodatum.  [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] 
   ¶ (→Historia Animalium 6.6.563ss.) quamuis Plinius accipitri assimularet, Aristotele quidem hoc negante, cuculum designauit Ps Dosith teste — cuco o cuclillo [HYPER accipitera SIM →cuculusa] 79 Plin Nat 10.25. Coccyx uidetur ex accipitre fieri, tempore anni figuram mutans, quoniam tunc non apparent reliqui nisi perquam paucis diebus. ipse quoque, modico tempore aestatis uisus, non cernitur postea. → Ps Dosith Mon 186b. coccyx cullio. 
   cuius mores noti erat: alienum nidum usurpat ut pullus suus ab aliis nutricatur 79 Plin Nat 10.26. coccyx ... parit in alienis nidis ... quod sciat se inuisam cunctis auibus. ... 27. educat ergo subditum adulterato feta nido. ille, auidus ex natura, praeripit cibos reliquis pullis, itaque pinguescit et nitidus in se nutricem conuertit.