[RSL] adu. ETYM concinnis. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ per concinnam uerborum formam, praesertim de finalibus et concentibus inter se factis — de manera concordante respecto a las palabras que lo componen, con especial atención a las terminaciones y las asonancias producidas entre ellas [REL →congruenter SIM constanterc] 160 Gell 18.2.7. uersus qui sunt in saturis Quinti Ennii uno multifariam uerbo concinniter inplicati. Quorum exemplum hoc est: nam qui lepide postualterum frustrari, quem frustratur, frustra eum dicit frustra esse; nam qui sese frustrari quem frustra sentit, qui frustratur is frustrast, si non ille est frustra.