[RSL] uerb. intr., tr. FORMA congemescere. ETYM cum, gemiscere. [FREQ minima 10indicia0,63/d.c.m. 197 Tert] uocabulum scriptis litterariis argumentando proprium, fere semper prosa, usibus mediis; inde a saec. III ec. finibus inuenitur, a Christianis assertoribus usitatum; id non semper ualet, quod praeuerbium con- aliquid uerbi gemiscere sensui addat, siquidem quandoque in commune factum id, quod congemiscere exprimit, intellegi potest.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
10
1,5
diachronica
I-II ec.
1
0,26
III-V ec.
9
1
diaphasica
media
10
0,77
diastratica
litteraria
10
0,77
modus
prosa
9
0,65
uersu
1
0,52
¶intr. agemitus ob animi dolorem edere — gemir de desdicha [HYPERgemereb1] 197 Tert Spect 30.2. reges, qui in caelum recepti nuntiabantur, cum Ioue ipso et ipsis suis testibus in imis tenebris congemescentes? 378-380 Ambr Hex 4.1.4. Mecum congemiscit, mecum parturit, ut ueniat adoptio filiorum, et humani generis redemptio. → Gloss 4.435.17. congemuit crepuit. CHRIS male agere cum aerumnosis terris lacrimandus ieris donec iuxta deum in caelo pergas — sufrir en este valle de lágrimas 395 Aug Epist 264.2. apud Deum ... pro ipsa tristitia congemiscimus et oramus. tr. b1queri — quejarse de [HYPERdicereSIM→queri] 400-430 Aug Epist 20.32. illud ego apud tuam sinceritatem congemiscere uolui, quod iuuenis in monasterio nutritus a nobis ... nunc tamquam de uillis suis domoque gloriatur. → Cod Theod 11.25.1. qui ... quae militum nomine petuntur exsoluant, nec imputari sibi quod exsoluerint congemiscunt. b2lamentari — lamentar o deplorar [HYPER GRADUS→flereaSIM→lamentarib] → Cod Theod 7.18.16. qui ... annum in penatibus propriis uel in quibuslibet locis desidiosa quiete transegerit, decem sequentibus postponatur; in quo uero biennium talis culpa deprehenditur, uiginti sibi antepositos congemiscat, tertius autem annus triginta praelatos iure deflebit.