[RSL] subs. m. FORMA cornīcari; a Persio compositum Schol Pers 5.12. cornicaris nouum a poeta uerbum compositum. ETYM cornix Prisc Gramm 433. a cornice cornicor. Eutych 5.459. cornix cornicor cornicaris. [FREQ minima 3indicia 0,18/d.c.m.] ¶ cornicem fremendo imitari — graznar cual corneja [HYPER fremerec] 60 Pers 5.12. nec clauso murmure raucus nescio quid tecum graue cornicaris inepte. 370-420 Hier Epist 125.16. intra se nescio quid cornicantes. 429 Mar Merc Subnot praef.1. qui de catholica fide cornicantur. → Schol Pers 5.12. cornicaris submurmuras et quasi cornicis uoces profers.