[LLHL] Coruinus, i 2

[RSL] 
   subs. m.  ETYM coruinus1.  [FREQ humilis 26indicia 1,6/d.c.m. 44-43 Cic] uocabulum scriptis litterariis omne genus praeter dramaticum aptum, usibus doctis mediisque, et prosa et uersu; et technicis inuenitur ad historiam naturalem physiognomicamque artem pertinentibus; inde a saec. I aec. apparet usque ad Antiquitatis finem. 

Variatio		indicia	p/d.c.m. subc.
operum	argumentalis	3	0,42
	exponens	8	2,7
	lyrica	1	3,5
	narratiua	12	2,2
	satirica	2	10
diachronica	I aec.	4	1,4
	I-II ec.	16	4,1
	III-V ec.	6	0,64
diaphasica	docta	10	4,8
	media	16	1,1
diastratica	litteraria	20	1,4
	technica	6	2,2
modus	prosa	22	1,5
	uersu	4	2

   ¶ cognomen, praecipue de M. Valerio a coruo in acie eum suffragante anno. 349 aec.  — cognomen Corvino [HYPER NOMEN cognomen] 44-43 Cic Phil 5.48. inter antiquos Rulli, Decii, Coruini. 29-9 Liv 7.32.15. mihi nouum hoc Coruini cognomen dis auctoribus homines dedistis. 5 Ov Fast 1.602. ex uno quidam celebres aut torquis adempti aut corui titulos auxiliaris habent. 360 Vir Ill 29.2. Coruus ab ortu solis galeae eius insedit et inter pugnandum ora oculosque Galli euerberauit.