[RSL] subs. m. ETYMcoruinus1. [FREQ humilis 26indicia1,6/d.c.m. 44-43 Cic] uocabulum scriptis litterariis omne genus praeter dramaticum aptum, usibus doctis mediisque, et prosa et uersu; et technicis inuenitur ad historiam naturalem physiognomicamque artem pertinentibus; inde a saec. I aec. apparet usque ad Antiquitatis finem.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
3
0,42
exponens
8
2,7
lyrica
1
3,5
narratiua
12
2,2
satirica
2
10
diachronica
I aec.
4
1,4
I-II ec.
16
4,1
III-V ec.
6
0,64
diaphasica
docta
10
4,8
media
16
1,1
diastratica
litteraria
20
1,4
technica
6
2,2
modus
prosa
22
1,5
uersu
4
2
¶cognomen, praecipue de M. Valerio a coruo in acie eum suffragante anno. 349 aec. — cognomenCorvino [HYPER NOMENcognomen] 44-43 Cic Phil 5.48. inter antiquos Rulli, Decii, Coruini. 29-9 Liv 7.32.15. mihi nouum hoc Coruini cognomen dis auctoribus homines dedistis. 5 Ov Fast 1.602. ex uno quidam celebres aut torquis adempti aut corui titulos auxiliaris habent. 360 Vir Ill 29.2. Coruus ab ortu solis galeae eius insedit et inter pugnandum ora oculosque Galli euerberauit.