[RSL]
subs. m. ETYM κορυφαῖος. [FREQ minima 2indicia 0,3/d.c.m.]
¶ cantatorum dux — portavoz, vocero o corifeo [HYPER dux musicus] 45-44 Cic Nat deor 1.59. Zenonem, quem Philo noster coryphaeum appellare Epicureorum solebat.
Coryphaeus. equi nomen uelocissimi eoque illustris — Corifeo, caballo famoso, paradigma de velocidad [HYPER NOMEN equus] 100-128 Iuv 8.62. ; nobilis hic ... sed uenale pecus Coryphaei posteritas et Hirpini, si rara iugo uictoria sedit. → Schol Iuu. Coryfeorum, id est quorum in Achaia prima nobilitas fuit.