[RSL] subs. f. FORMA crepatura apud GAFFIOT. ETYM crepare. DROM cast. quebradura, cat. crebadura, it. crepatura. ¶ rimae ductio per sonum ruinam imminentem nuntians - apertura de una grieta que produce el crujido anunciador de un derrumbamiento inminente [HYPER rima] → Schol Iuu 3.196. Veteris rimae cum texit hiatum securos pendente iubet dormire ruina. id est: crepturas parietum calce modica perfundunt et inquilinos iubent manere, tamquam si restaurassent ruinam. Gloss 3.313.15. ῥαγάς creptura.