Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] cucullatus, a, um

[RSL; genius cucullatus] 
   adi.  ETYM cuculla.  DROM *cuculliata 'alauda siue galeritus' > cat. cogullada, esp. cogujada, port. cogulhado 'dentatus'.
   ¶ opertus cuculla caput — cubierto con una capucha [REL  →opertus caput] → Isid Orig 19.24.17. Casula est uestis cucullata , dicta per diminutionem a casa, quod totum hominem tegat quasi minor casa. 
   subs. m. genius cucullatus.  genius cuculla caput opertus sub una siue tribus speciebus expictus, cuius interpretatio in obscuro haeret — espíritu encapuchado, figura divina representada como una figura, o tres, de difícil interpretación [HYPER genius] 1-300 Hd 42493 Municipio Claudio Virono in Norico. Genio Cucullato. 101-200 Hd 42492 Municipio Claudio Virono in Norico. Genio Cucullato sacrum Caius Iuuentius Speratus et Cornelia Secundina uotum soluerunt libentes merito. 

Ad portam Latinam ...