[RSL] subs. f. FORMA cūpula; cuppula. ETYM dem. a cupa1 tractum. DROM it. cupola > esp. cúpula, fr. coupole. ¶ a parua cupa lignea — tonel pequeño de madera [HYPER uasa SIM cupella] → Dig 33.6.3.1. in cuppis autem siue cuppulis ... immobiles in agro uelut instrumentum agri erant. ab(→cupa1b) aedificii funerarii genus mediam cupam in longum iacentem admonens; dem. magnitudinem minime indicit, sed aedificii genus — tipo de tumba parecida a medio tonel tumbado; el diminutivo no expresa disminución de tamaño, sino un tipo de edificio [HYPER aedificium funerarium SIM →cupa1b] Inscr Cil 6.13236. fecit ... coiugi ... cupulam structilem.