[RSL] subs. m. debellatrix, icis.f.FORMA dēbellator; f. debellatrix a Tertuliano tantum usitatum ad Romam, sicut bellatrix fuerat, pertinens.ETYMdebellare. [FREQ minima 11indicium0,66/d.c.m. 29-19 Verg] uocabulum scriptis litterariis, et prosa et uersu; usibus mediis, quandoque doctis, argumentando narrandoque aptum; inde a saec. I aec. ad ultimam Antiquitatem dilatatur.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
8
1,1
narratiua
3
0,56
diachronica
I aec.
1
0,36
I-II ec.
5
1,3
III-V ec.
5
0,53
diaphasica
docta
3
1,4
media
8
0,58
diastratica
litteraria
11
0,8
modus
prosa
9
0,62
uersu
2
1
¶homo uictor siue dominator — persona vencedora o dominadora [HYPERuictor] 29-19 Verg Aen 7.651. Lausus, equum domitor debellatorque ferarum. 80-90 Stat Theb 9.545. formidabilis ultor Tydeos infandi debellatorque cruenti gurgitis. 197 Tert Apo 5.7. Vespasianus ... Iudaeorum debellator. 394-404 Claud Quart cons 28. terribilis Mauro debellatorque Britanni litoris ac pariter Boreae uastator et Austri. Inscr 364-375 Hd 4654 in Moesia Inf. debellatori gentium barbararum domino nostro Valentiniano triumfatori.