[RSL] uerb. tr. FORMA dēgluttire; deglutire. ETYM de, gruttire. [FREQ humilis 19indicia1,2/d.c.m. 120-160 Fronto] tardum uocabulum, textis litterariis usibus mediis, magis prosa quam uersu, argumentando narrandoque aptum, item textis lyricis praesens; nec non scriptis technicis ad medicinam pertinentibus.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
8
1,2
exponens
3
1
lyrica
2
7
narratiua
6
1,1
diachronica
I-II ec.
2
0,52
III-V ec.
17
1,9
diaphasica
media
19
1,4
diastratica
litteraria
16
1,2
technica
3
1,2
modus
prosa
17
1,2
uersu
2
1
¶aper guttur in stomachum aliquid transire facere, ut gluttias — tragar [HYPERgluttirea1] 120-160 Fronto Amicos 1.12.2. uuam degluttiuit. 197 Tert Nat 2.12.23. Saturnus ... nato mox et abalienato Ioue saxum infantis ementiti deglutiuit. 383-387 Vulg Psalm 123.3. nisi quia Dominus erat in nobis cum exsurgerent in nos homines forte uiuos degluttissent nos. → Gloss 5.625.12. absoruit deglutiuit. CHRIS terra ut homines deglutiat sine commiseratione aperitur — la tierra se abre para tragarse a las personas, como un final ineluctable [DOM terra] 383-387 Vulg Psalm 105.17. aperta est terra et degluttiuit Dathan. Num 16.30. sin autem nouam rem fecerit Dominus, ut aperiens terra os suum deglutiat eos. 16.34. omnis Israel ... fugit ad clamorem pereuntium, dicens: ne forte et nos terra deglutiat. Prou 1.12. peccatores insontem degluttiamus ... sicut infernus uiuentem et integrum quasi descendentem in lacum. itemque piscis Ionam degluttiuit — e igualmente se aplicó al pez de que tragó a Jonás 390406 Vulg Ion 2.1. praeparauit Dominus piscem grandem ut degluttiret Ionam et erat Iona in uentre piscis. et Christus mortem degluttire cupiebat — también Cristo deseaba tragarse la muerte 398 Aug Serm 265b.12. Christus deglutiuit ... mortem, sicut Apostolus ait, ut uitae heredes essemus. 400 Vulg Petr i 3. Christus est in dextera Dei, deglutiens mortem ut uitae aeternae haeredes efficeremur. → pas. 399 Aug In Iob 8. Christus si deglutietur, locus mentietur eum. →Vulg Iob 8.18. si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum. item saliua ipsa, uitae residuum cui hoc mundo cruciabatur, deglutiebatur — o la propia saliva, que era tragada como lo último que le queda al que sufre en este valle de lágrimas 399 Aug In Iob 7.19. Usquequo me non dimittis? uinctum tribulationibus. Neque deseris, donec deglutiam saliuam meam? b MED medicamentum gluttire — ingerir [HYPERingluttire] 370 Plac Med. Caprae cerebrum ... si dederis infanti degluttiendum. 395-415 Marcell 16.136. Gumen optimum in ore solutum et degluttitum summo empyicis remedio est. 31.48. Quagulum ceruinum degluttitum sanguinem ex intimis profluentem facile stringit.