[RSL] subs. m. FORMA dēpeculator. ETYM depeculari. [FREQ minima 3indicia 0,19/d.c.m.] ¶ peculator — malversador o persona que se enriquece indebidamente con dinero público [HYPER fur SIM →peculator] 70 Cic Verr 1.1.2. Adduxi enim hominem ... depeculatorem aerari. 55 Cic Pis 96.19. ciues Romani ... te unum suum sociorumque depeculatorem, uexatorem, praedonem, hostem uenisse senserunt. → Gloss 2.478.32. χρημάτων δεμοσίων κλέπτης.