[RSL] subs. m. ETYM despoliare. DROM esp. despojador. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ is qui callidus uel uersutus est — un pícaro [HYPER fur] 200 Plaut Trin 239. a subdole blanditur ab re consulit, ... despoliator. → Gloss 2.289.46. ἐκδύτης.
Linguae Latinae Historicum Lexicon