[RSL]
adi. FORMA diadēmatus. ETYM diadema. DLAT Diadematus2. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.]
¶ homo qui caput diademate operit — persona que se cubre la cabeza con la diadema [REL →opertus caput] 79 Plin Nat 34.79. Leochares fecit Apollinem diadematum.