[RSL] subs. f. ETYM effringere siue effractor. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ IUS iure loquendo, licet notum uulgo, furtum per effractum significauit — en el lenguaje jurídico, aunque conocido de la población general, designó el robo con fractura o el descerrajamiento [HYPER furtum] 399 Aug Catech rud 16.25. ipsi aut consumunt per luxuriam paupertatem suam, et ab egestate postea in furta et effracturas, et aliquando etiam in latrocinia prosiliunt. → Cod Iust 4.65.1. Dominus horreorum periculum uis maioris uel effracturam latronum conductori praestare non cogitur. Dig 1.15.3.2. Effracturae fiunt plerumque in insulis in horreisque, ubi homines pretiosissimam partem fortunarum suarum reponunt, cum uel cella effringitur uel armarium uel arca. id furtum metallorum poena et bonorum confiscatione coercebatur — este delito estaba penado con trabajos forzados en las minas y la incautación de los bienes → Dig 38.2.48. Quaero de eo, qui libertum effracturae crimine accusauit. respondit, si eiusmodi effracturae crimine accusatus sit, ex quo, si probaretur, in metallum datus esset, denegandam bonorum possessionem.