[RSL] subs. f. FORMA exēgēticē. ETYM ἐξηγητική. ¶ grammaticae pars qua scripta explicantur uel interpretantur — exegética, arte de la gramática que explica los textos [HOL grammatica] → Diom 426.16. grammaticae partes sunt duae, altera quae uocatur exegetice, altera horistice. exegetice est enarratiua, quae pertinet ad officia lectionis: horistice est finitiua, quae praecepta demonstrat, cuius species sunt hae, partes orationis uitia uirtutesque.