[RSL] subs. m. fraudatrix, icis.f. ETYM fraudare. DLATfraudatorius. [FREQ humilis 30indicia1,8/d.c.m. 44-43 Cic] uocabulum litterariis scriptis, omnibus usibus, magis prosa quam uersu, argumentando narrando aptum, quandoquidem satiricis; inde a saec. I aec. apparet, at in Antiquitatis fine eius indicia augentur.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
24
3,3
narratiua
4
0,74
satirica
2
10
diachronica
I aec.
3
1,1
I-II ec.
5
1,3
III-V ec.
22
2,3
diaphasica
docta
1
0,48
media
27
1,9
quotidiana
2
3,5
diastratica
litteraria
29
2,1
technica
1
0,36
modus
prosa
28
1,9
uersu
2
1
¶ais qui fraudat — estafador [HYPERfurSIM pugillatorb] 44-43 Cic Phil 13.26.12. fidei patronus, fraudator creditorum Trebellius. 59 Cic Flacc 48.2. Nolite existimare, iudices, non unam et eandem omnibus in locis esse fraudatorum et infitiatorum impudentiam. 29-9 Liv 4.50.1. Perlata haec uox Postumi ad milites multo in castris maiorem indignationem mouit: praedaene interceptorem fraudatoremque etiam malum minari militibus? 105-110 Tac Hist 2.66.10. Augustae Taurinorum, dum opificem quendam Batauus ut fraudatorem insectatur, legionarius ut hospitem tuetur. bis qui mendax est — mentiroso o embustero [HYPER simulator] 30-50 Phaedr 1.16.1. Fraudator homines cum aduocat sponsum improbos, non rem expedire, sed malum ordiri expetit. 210-213 Tert Anim 11.5. Iudam quoque aliquamdiu cum electis deputatum usque ad loculorum officium, etsi iam fraudatorem, traditorem tamen nondum, postea diabolus intrauit.