[RSL]
subs. n. ETYM garrire. DLAT auigarrium.
¶ uocabulum certe ab Isidoro Hispalensi commentum ut uerbi garrire origo explicaretur; secundum quem, i. q. clamor significaretur — palabra seguramente inventada por Isidoro con intenciones etimologicistas, para explicar la procedencia de garrire; según él, indicaría el grito [SIM →clamora] → Isid Orig 8.9.19. auguria, quasi auium garria, hoc est auium uoces et linguae. 18.15.4. Iurgium dictum quasi iuris garrium, eo quod hi qui causam dicunt iure disceptent.