[RSL] uerb. tr. FORMA arpagare cod. ETYM ἁρπάζω →HARP-. [FREQ minima 4indicia 0,24/d.c.m. 254-184 ↔ 191 Plaut] uocabulum theatri proprium usibus quotidianis aptum. ¶ surripere — mangar o arramblar con [HYPER furaria SIM →surripere] 254-184 Plaut Aul 201. Ei misero mihi, aurum mi intus harpagatum est. 191 Plaut Pseud 139. ubi data occasiost, rape clepe tene harpaga bibe es fuge.