Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] Harpalycus, i

[RSL] 
subs. m. ETYM Ἁρπάλυκος →HARP-. [FREQ minima 6indicium 0,36/d.c.m. 29-19 Verg ↔ 180 Hyg] uocabulum scriptis litterariis, magis prosa usibusque mediis, narrando proprium, item uersu docto cum Vergilium legas; duo auctores tantum eo usi sunt cum breuitate temporis.
Variatioindiciap/d.c.m. subc.
operumnarratiua61,1
diachronicaI aec. 10,36
I-II ec.51,3
diaphasicadocta10,48
media50,36
diastraticalitteraria60,44
modusprosa50,34
uersu10,52
   ¶ uirorum mythologicorum duorum nomen fuit — fue el nombre de dos personajes mitológicos [HYPER NOMEN uir mythologicus]  a Aeneae sodalis a Camilla interfectus — Harpálico, compañero de Eneas, al que mató Camila 29-19 Verg Aen 11.675. Camilla sequitur ... incumbens eminus hasta Tereaque Harpalycumque et Demophoonta Chromimque. 
a Harpalyces Thraeissae pater, quem illa in proelo seruauit — padre de Harpalyce, salvado por esta en una batalla 180 Hyg Fab 254.2. Harpalyce Harpalyci filia in bello patrem seruauit et hostem fugauit.

Ad portam Latinam ...