Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] historice 1

[RSL] 
   adu.  ETYM historicus.  [FREQ minima 3indicia 0,18/d.c.m.] 
   ¶ a ab initio litteraliter hoc uocabulo usum est, cum aliquid secundum rerum auctores interpretaretur, i. e. historico modo; et notitiam historiae ampliorem certe affectabat, quae ueritatis cognitionem complecteretur, forte conprehendens sensum Graeci uocabuli ἱστορία 'inuestigatio' — apareció primero en un sentido etimológico directo, cuando se interpretaba algo a la manera de los historiadores, incorporando seguramente una noción de historia más amplia, que englobaba el conocimiento de la realidad, recogiendo tal vez el sentido del griego ἱστορία 'investigación' 96-113 Plin Epist 2.5.5. descriptiones locorum, quae in hoc libro frequentiores erunt, non historice tantum sed prope poetice prosequi fas est. 
   b sed in fine antiquitatis hoc uocabulum cum cognitione semantica ualde euoluta in argumentatione Christiana coniungitur uel opponitur, quae sacrorum textuum interpretationem secundum eorum symbologiam lectioni ad sensum litteralem, i. e. proprie, opponit — al final de la Antigüedad, sin embargo, esta palabra entra en relación u oposición con un dominio cognitivo muy desarrollado en la argumentación cristiana, que opone la interpretación de los textos divinos según su simbología a su lectura en sentido literal, literalmente [REL →carnalitera] 412-427 Aug Ciu 17.3. ut, quod historice praedictum completumque legitur in semine Abrahae secundum carnem, etiam in semine Abrahae secundum fidem quid implendum allegorice significet inquiratur. 

Ad portam Latinam ...