Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] horistice, es

[RSL] 
   subs. f.  FORMA horisticē.  ETYM ὁριστική. 
   ¶ grammaticae pars ad propriam theoriam definitionesque pertinens — horística, parte de la gramática que trata los aspectos teóricos y definitorios de cada una de sus partes [HYPER grammatica] → Diom 426.16. horistice est grammaticae pars finitiua, quae praecepta demonstrat, cuius species sunt hae, partes orationis uitia uirtutesque. 

Ad portam Latinam ...