[RSL] subs. m. FORMA immusulus Gloss 2.78.1., inmussulus Serv Aen 1.394.; inmussilus Arnob 2.59.2.; inmustulus Gloss 2.81.24.; emussulus Gloss 2.515.5. ETYMconiuncta fuit cum immitere Paul Fest 101. Inmusulus appellatur ... ita, quod subito et inexpectata se inmittat. [FREQ minima 6indicia0,36/d.c.m. 79 Plin Nat] uocabulum certe technicum ad historiam naturalem pertinens; et litterariis inuenitur argumentando aptis, semper prosa, usibus mediis; inde a saec. I ec. apparet usque ad saec. III demediatum.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
2
0,28
exponens
4
1,3
diachronica
I-II ec.
4
1
III-V ec.
2
0,21
diaphasica
media
6
0,43
diastratica
litteraria
2
0,15
technica
4
1,4
modus
prosa
6
0,41
¶auem rapacem fortasse designauit, Neophron percnopterus; siue Haliaëtus albicilla antequam adulta fieret; facile enim erat eam uulturem esse opinari cum uolatum animaduerteres; et uerosimiliter Gypaëtus barbatus esse potuit — designó, quizás, un ave rapaz, quizás el alimoche (Neophron percnopterus), quizás el pigargo de cola blanca (Haliaëtus albicilla), este antes de convertirse en adulto, siendo posible su confusión con el buitre al observar su vuelo; es probable que designara el quebrantahuesos (Gypaëtus barbatus) [HYPERaquilaa1SIM →ossifragus] 79 Plin Nat 10.20. inmusulum aliqui uulturis pullum arbitrantur. Masurius sanqualem ossifragam esse dicit, inmusulum autem pullum aquilae prius quam albicet cauda. 330 Arnob 2.59.2. quid in mundo faciunt bubones inmussili buteones? → Paul Fest 101. Inmusulus ales ex genere aquilarum est, sed minor uirium, quam aquilae; quae uolucris raro et non fere praeterquam uere apparet, quia aestum algoremque metuit. de identitate ambigitur, dicebatur enim ea quoque regulus esse — existen dudas sobre su identificación, pues también se decía de él que era el reyezuelo → Paul Fest 99.23. inmusulus auis genus quam alii regulum, alii ossifragam dicunt. Gloss 2.78.1. immusulus εἶδος ὀρνέου. 2.81.24. inemistultus (immustulus) ὄρνεον βασιλικόν. ales auguralis fuit, cuius uestigia iam initio saec. I aec. amissa erant, nec deinde uisa fuit — fue ave agorera, cuyo rastro se había perdido ya a principios del s. I aec., no volviendo a ser vista a partir de entonces [HYPERales auguralis] 79 Plin Nat 10.20. Sanqualem auem atque inmusulum augures Romani magnae quaestioni habent. ... quidam post Mucium augurem uisos sanqualem et inmusulum non esse confirmauere. → Paul Fest 3. Alites uolatu auspicia facientes istae putabantur ... inmusulus. Serv Aen 1.394. aues, quae uolatu auspicia faciunt ... inmussulus.